การศึกษา มีวัดเราแห่งเดียวที่รับฟังคำสอนเป็นปกติ แต่ทว่าเป็นที่น่าเสียดายอยู่นิดหนึ่ง บางทีเรารับคำสอนกันมากเกินไปจนกระทั่งมีใจหยาบ ไม่มีความรู้สึกละอายในความชั่ว นี่ถ้าอารมณ์ใดมันเป็นความชั่วมีอยู่ละก็ นึกถึงตรงนี้นะครับ นึกว่าเราเลวจริง ๆ นะ เหมือนกับปลาที่อยู่ในน้ำแต่ไม่รู้คุณของน้ำ นกที่จับอยู่กับต้นไม้ ไม่รู้คุณต้นไม้ว่าต้นไม้เป็นที่อาศัยให้ความสุขสำหรับนก น้ำเป็นที่อาศัยให้ความสุขสำหรับปลา แต่นกกับปลามีจิตหยาบมีจิตเลวไม่ได้รู้สึกถึงคุณของต้นไม้และน้ำฉันใด สำหรับคนที่มีจิตเลวก็เช่นเดียวกัน อยู่กับคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ฟังเป็นปกติ แต่ว่าไม่สามารถจะทำจิตเป็นสมาธิ ไม่สามารถจะทรงความเป็นโสดาบันได้ ก็รู้สึกว่าจะเป็นที่น่าหนักใจ ถ้าพูดตามภาษาชาวบ้านที่เรียกว่า \\\"เลวเต็มที\\\" ความเป็นพระไม่มีความหมาย ความเป็นเณรไม่มีความหมาย ความเป็นอุบาสกอุบาสิกาไม่มีความหมาย

ที่มา: พ่อสอนลูก ทศชาติ๑