ความเป็นครูนี่มีความสำคัญมาก ครูจะต้องรู้จักรักษาอารมณ์ของตัวเองไว้เป็นปกติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทาน ศีล ภาวนา คำว่าทาน การให้ ศีล เป็นการรักษา กาย วาจา ใจ ให้เรียบร้อย และการภาวนา คือการเจริญ รู้จักคำว่าอัตภาพร่างกายนี้ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา และประการต่อไป ครู จะต้องมีอารมณ์แจ่มใสอยู่เสมอ โดยเฉพาะ ด้านวิปัสนาญาณ คือเรียกว่า ไม่สนใจในด้านของขันธ์ ๕ คือร่างกาย ถ้าหากครูมีศีลสมาธิปัญญาไม่สมบูรณ์ ก็จะทำให้ศิษย์ขาดความสมบูรณ์ไปด้วย และถ้าครูไม่มีความสมบูรณ์แบบในจิต ครูก็อาจจะสอนศิษย์ผิดไปเสียด้วย และการสอนผิดนี้มีโทษหนัก เพราะว่าเป็นเรื่องของปรมัตถบารมี (๑๓ ม.ค. ๒๕๒๓ )

ที่มา: พ่อสอนลูก ทศชาติ๑