การฟังธรรม เขาฟังกันอย่างไร ในพระบาลีกล่าวว่า “สุสสูสัง ละภะเต ปัญญัง”
แปลว่า การฟังด้วยดีย่อมได้ปัญญา


แสดงว่าเวลาเขาฟังกันนะ เขาฟังกันแล้วเขาก็คิดใช้ปัญญาเป็นเครื่องพิจารณา ท่านพระโมคคัลลาน์มีปัญญามาก บวชเข้ามา 7 วัน ก็เป็นพระอรหันต์ และอีกองค์หนึ่งคือพระสารีบุตร 15 วันเป็นพระอรหันต์ แต่สำหรับท่านที่มีปัญญาน้อย คือบริวารของท่าน ฟังเทศน์จบเดียวก็เป็นพระอรหันต์
วิธีฟังนั้นไม่สำคัญ ฟังก็คือใช้หูฟัง แต่ว่าการฟังที่ใช้หูฟังเฉย ๆ นั่นมันไม่มีประโยชน์ถ้าเราจะฟังใช้สัญญา เป็นความจำ เช่น จำว่า ธาตุ 4 คือ ธาตุน้ำ ธาตุดิน ธาตุไฟ แล้วก็ธาติ 4 มาประชุมกันชั่วคราว ต่อไปก็มีความเสื่อม แล้วก็มีการสลายตัว แล้วก็จำได้เท่านี้ อย่างนี้เรียกว่า สัญญา จึงไม่มีการบรรลุมรรคผล

ท่านทั้งหลายที่ฟังธรรมจากองค์สมเด็จพระทศพล ท่านคิดตามจึงได้บรรลุมรรคผล

ขอให้บรรดาท่านพุทธบริษัท และภิกษุสามเณรทั้งหลาย อ่านแล้วก็จำ จำแล้วก็หมั่นคิด จิตของท่านจะตัดลงไปทีละน้อย ๆ อย่าเพิ่งประนามตัวของเราเองว่ามันไม่สามารถจะทำได้ จงคิดไว้เสมอว่า ท่านทั้งหลายที่เป็นพระอริยเจ้าได้ ท่านก็มีอาการ 32 เหมือนเรา พูดได้เดินได้เหมือนเราแต่ว่าท่านเหล่านั้น มีความไม่ประมาทในชีวิต มีความคิดที่จะตัด ที่จะละอยู่ตลอดเวลา ในที่สุดอารมณ์จิตก็ชิน ชินแล้วก็ปรากฎว่า จิตก็ตัดกิเลสเป็นสมุจเฉทปหานได้ ***

พิมพ์โดย: ธรรมบาล