ขอบรรดาท่านพุทธบริษัท....ทุกท่าน จงเว้นเสีย ถ้าจิตเราทรง พรหมวิหาร 4 ได้ตลอดกาล ก็ชื่อว่า เราสามารถ คุมศีล ของเราให้ปกติอยู่ได้ตลอด สามารถคุมสมาธิให้ทรงตัว คือ จิตน้อมอยู่ในเกณฑ์ ของกุศลตลอดเวลา และคุมวิปัสสนา และเมื่อจิตเราเยือกเย็นมีแต่ ความรัก ความสงสาร ปรารถนาในการเกื้อกูล มีจิตอ่อนโยนไม่อิจฉาริษยาใคร มีการวางเฉยไม่หวั่นไหว ในเมื่อกฎของกรรมเกิดขึ้น อารมณ์จิตของเราก็มีความเย็น อารมณ์จิตมีความสุข เมื่อจิตมีความเยือกเย็น จิตมี ความสุข อารมณ์สบายก็เกิดขึ้นเมื่อ อารมณ์สบายเกิดขึ้น ศีลมันก็ไม่ขาดสมาธิก็ทรงตัว ปัญญาก็แจ่มใสสามารถพิจารณา ได้ตามเหตุตามผลที่สมควร คนที่ทรงอารมณ์ อย่างนี้ได้เป็นปกติ บุคคลประเภทนั้น จะเป็นผู้ทรงฌาน ก็ไม่ยาก เพราะจิตมีความดีอยู่ในด้านกุศลทรงอยู่ มันเป็นฌานอยู่แล้ว จะบังคับจิต ให้ทรงฌานขนาดไหนก็ได้ตามอัธยาศัย แล้วก็ใช้เวลาไม่นาน ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเรามีความปรารถนาจะเป็น พระอริยเจ้าก็เป็นไม่ยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระโสดาบันเป็นอันดับต้น


พิมพ์โดย: ธรรมบาล