คำปรารภ

หนังสือเล่มนี้ปรากฏเป็นเล่มขึ้นมาได้เพราะอาศัยอาการป่วยของร่างกาย ในเมื่อร่างกายไม่ปกติต้องคอยเวลาให้ยา และการรักษาก็ใช้เวลานั้นเขียนหนังสือ เขียนก็ไม่ใคร่ถูกต้องเพราะตามองไม่ใครเห็น บางขณะก็มองไม่เห็นเห็นเส้นน้ำหมึกที่ไหลออกจากปากกาต้องเขียนเดาส่ง เมื่อคิดว่าเขียนแล้วแต่ความจริงมันไม่แล้ว เพราะเขียนผิดมากกว่าถูก ต้องให้ พรนุช คืนคงดี เธอช่วยคัดลอก และแก้ไขจึงเป็นหนังสือที่พออ่านได้ และเป็นภาษาคน และมอบให้ พระสมพงษ์ สมจิตโต ช่วยจัดการติดต่อกับโรงพิมพ์จัดการพิมพ์อีกวาระหนึ่ง เวลานี้ราคากระดาษก็แพงใจหาย ราคาคงไม่ถูกตามที่คิดไว้ แต่จะขายไม่แพงเพื่อให้อ่านกันเล่นตามสมควร

เหตุที่เขียนหนังสือเล่มนี้

ขอบอกเหตุเหตุที่เขียนสักนิด เหตุที่ทำให้เขียนก็เพราะว่า ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี คือ นายพจน์ ภู่อารีย์ ท่านชวนให้ไปร่วมตักน้ำศักดิ์สิทธิ์ เห็นท่านประกาศปรารภท่านพระราชบิดาของ สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ฟังแล้วก็สนใจขึ้นมาทันที แต่ต่อมาก็หาหนังสืออ่านประวัติของท่าน ปรากฏว่าเอาหนังสือที่เขียนยืนยันแน่นอนตลอดเรื่องไม่ได้เลย บางตอนท่านก็บอกว่า อาจจะหรือถ้าว่า ไม่รับรองจริงจังจึงคิดถึงนิทานที่ ท่านครูสุวรรณ สว่างล้ำ ครูใหญ่ที่ท่านเคยเล่านิทานประวัติศาสตร์ให้ฟัง เมื่อผู้เขียนมีอายุย่างเข้าปีที่ ๖ นึกได้เท่าไรจำได้เพียงใดก็เอามาพูดเท่าที่นึกได้และจำได้

และต่อด้วยความรู้ที่ท่านเขียนย่อประวัติศาสตร์สมัยอยุธยา ของท่านย่อมากจัดจนในที่บางแห่งน่าจะมีแต่ของท่านก็ไม่มี แต่ก็ถือว่าท่านมีคุณที่ทำให้มีเรื่องเขียน และเอาหนังสือที่เล่าเป็นประวัติศาสตร์ของ ท่านคุณพระบริหารเทพธานี ท่านเขียนให้สำนักงานพิมพ์ เอามาลอก และต่อเติมความคิดเห็นตามอารมณ์ของคนแก่

รวมความแล้วหนังสือเล่มนี้เอาเป็นนิทานก็ไม่ชัด เอาเป็นประวัติศาสตร์ก็ไม่ได้แน่นอน เอาเป็นหนังสืออ่านตามใจชอบดีกว่า ตอนไหนเป็นประโยชน์ก็เอาตอนนั้นไปทำประโยชน์ ตอนไหนไร้ประโยชน์ก็อ่านผ่านไป ขอขอบคุณท่านทั้งหลายที่ช่วยคัดลอก และแก้ไขให้เป็นหนังสืออ่านได้ และท่านผู้จัดการในการพิมพ์ ผลความดีใดที่จะพึงได้ในการทำหนังสือเล่มนี้ ขอความดีนั้นจงสนองทุกท่านที่สงเคราะห์ตามที่ทุกท่านปรารถนาเถิด

หมายเหตุ ถ้าร่างกายยังไม่ตายจะเล่านิทานประวัติศาสตร์ ตอน ทวาราวดี และ อู่ทอง จนถึงเชื่อม อยุธยา เล่าเป็นนิทานจะมีทั้งหนังสือและเสียงจากเทป

ส.ธ.

๒๐ ธันวาคม ๒๕๓๐