วิ่งสวดมนต์

ผู้ถาม เวลาประมาณตี ๕ ลูกได้ออกมาวิ่งออกกำลังกาย ในขณะที่วิ่งลูกก็สวดมนต์ไปด้วย ตัดขันธ์ ๕ ไปด้วย มาวันหนึ่งคิดว่า ทำไปทำมา เอ..สติจะเสียหรือเปล่าชักไม่ไว้ใจตัวเอง
หลวงพ่อ  เขาทำถูกแล้วไม่เสีย นั่นสติดี นั่นดีมากจริงๆแบบจงกรมเขาวิ่งนี่ฉันเคยใช้นะ ใช้ก็สะดวกดี เมื่อก่อนก็เดิน เดินช้าหน่อย ต่อมาก็เร็วหนักๆเข้าในป่าไผ่ล่อกันครึ่บๆ วิ่ง..วิ่งแบบกวดหมานะ วิ่งกวดวัวแต่หนีหมา

ปรากฏว่ามีท่านผู้เฒ่าท่านหนึ่งย่องแอบไปเห็นเข้าก็ฟ้องหลวงพ่อปาน “พระ ๓ องค์วิ่งกันพรึ่บๆ ไม่เป็นพระเป็นเจ้า”

หลวงพ่อปานเลยสวดเอาว่า เขาทำในป่าแล้วเสือกเห็นทำไม..ท่านบอกว่าปากหมา นั่นเขาทำกรรมฐานกัน สังเกตไหม..เขาวิ่งเขาไม่ได้วิ่งส่งเดช เขาวิ่งภาวนาไปด้วย

นี่เหมาะสำหรับพระที่ไปธุดงค์หรือคนเดินป่า เพราะอะไรรู้ไหม..เวลาเสือกวดเรา เราวิ่งหนีเป็นตัวคุมสติให้อยู่ นี่ทำถูกต้องแล้วนะ สังเกตไหม..แค่จงกรมธรรมดา สมาธิยังไม่เสื่อมเลย ต้องถือว่าเก่งมาก น่าจะฝึกอภิญญา
ผู้ถาม อย่างนี้ฝึกได้จริงๆหรือครับ.?
หลวงพ่อ ฝึกได้ จะได้หรือไม่ได้ไม่รู้ เอางี้ซิ ว่างๆก็ตั้งเวลาไว้โก้ๆสัก ๑ ชั่วโมงนั่งบ้าง นอนบ้าง ภาวนาบ้าง ภาวนาว่า “สัมปติจฉามิ”เป็นอภิญญาตรง

จากหนังสือ หลวงพ่อตอบปัญญาธรรม ฉบับพิเศษ เล่ม 4