ท้อแท้ทำความดี
| ผู้ถาม | หลวงพ่อเจ้าขา ลูกอยากจะทำความเพียรเพื่อทำความดี แต่บางครั้งก็มีอารมณ์ท้อแท้จะทำอย่างไรดีค่ะ? |
| หลวงพ่อ | ถ้าท้อแท้ตอความเพียร
ก็แสดงว่าขี้เกียจ
คนที่มความเพียร คือ คนขยัน
ความเพียร
เพียรต่อสู้กับความชั่ว
เพื่อหวังให้มีผลในความดี
เป็นเรื่องธรรมดาของคน
ไอ้การต่อสู้ความขยันหมั่นเพียร
มันจะมีทุกเวลาไม่ได้นะ
ในบางครั้งกรรมที่เป็นอกุศล
เดิมมันเข้ามาครอบงำจิต
เวลานั้นจะตัดความดีของเราให้รู้สึกท้อแท้ไม่กล้าต่อสู้...เบื่อ!
พอกุศลเข้ามาสนองปั๊บ
กุศลเตะไอ้นั่นออกไป
นี่ขยันแล้วสร้างความดี
ต้องเป็นอย่างนั้นเหมือนกันทุกคน
หนักเข้าๆ
กุศลมีกำลังแรงก็เตะไอ้นั่นกระเด็นออกไป
พอถึงพระโสดาบันปั๊บ อกุศลยังเข้ามาได้ แต่เข้าก็เข้าแรงไม่ได้ ถ้าถึงพระโสดาบันอกุศลเข้าแรงไม่ได้ มันจะสร้างความขุ่นมัวบ้าง แต่จะถึงทำบาปไม่ได้ คำว่า "ขุ่นมัว" อาจจะต้องโกรธใช่ไหม พระโสดาบันยังมีโกรธ พระโสดาบันยังมีความรักในระหว่างเพศ พระโสดาบันยังมีความอยากร่ำรวย แต่เรื่องละเมิดศีลไม่มี แต่มีอารมณ์ที่แจ่มใสจริงๆ คือพระอรหันต์ ถ้ายังไม่ถึงพระอรหันต์เพียงใด ก็ยังเตะกันใหม่ แต่ว่าเตะเบาๆ |
จากหนังสือ หลวงพ่อตอบปัญหาธรรม ฉบับพิเศษ เล่ม 10