ส่วนพระอัครสาวก ความสว่างทิพจักขุญานของท่าน เปรียบเหมือนคบเพลิงไปจุดในที่มืด ต่างกันเยอะ พระอรหันต์ปกติ ความสว่างของทิพจักขุญานเหมือนเอาตะเกียงรั้วไปตั้ง

ถ้าหากพระโสดา สกิทาคา ความสว่างของทิพจักขุญานเหมือนกับเอาเทียนไปตั้ง

พวกฌานโลกีย์ ก็เหมือนกับเดินไประหว่างเดือนมืด แต่เดือนมืดใหม่ๆ มองเห็นดำ นี่เปรียบเทียบกำลังของความสว่าง

แต่สำหรับพระพุทธเจ้านั้น ความสว่างของทิพจักขุญานเหมือนกับพระอาทิตย์ในเวลาเที่ยงวัน

ฉะนั้น พระอรหันต์ท่านจึงไม่ไช้กำลังของท่านเองเพราะท่านรู้ว่ากำลังของท่านไม่ละเอียดพอ 

ท่านบอกไม่เห็นเลย เทวดาเป็นยังไง..กูไม่รู้ กูไม่เห็น แต่ท่านตัดกิเลสได้

เตวิชโช มีทิพจักขุญาน ระลึกชาติได้

ฉฬภิญโญ มีฤทธิ์ได้ เหาะเหิรเดินอากาศได้

ปฏิสัมภิทัปปัตโต รวบเลย วิชชาสามด้วย อภิญญาหกด้วย ฉลาดด้วย เหนือกว่าใครหมด และปฏิสัมภิทาญานยังแบ่งออกเป็น ๓ ขั้น

ปฏิสัมภิทาญาน ขั้นปกติสาวกอย่างหนึ่ง

ปฏิสัมภิทาญาน ขั้นมหาสาวกนี่อีกอย่างหนึ่ง

ปฏิสัมภิทาญาน ขั้นอัครสาวกอีกอย่างหนึ่ง และอัครสาวกก็ยังแบ่งเป็นซ้าย-ขวา ความสามารถก็ไม่เท่ากัน

อัครสาวกเบื้องขวามีความสามารถยิ่งกว่าใครทั้งหมด ด้านปัญญา แต่สู้พระพุทธเจ้าไม่ได้

พอถามปัญหาวิสัยของพระสกิทาคามี พระโสดาบันตอบไม่ได้ พระสกิทาคามีตอบได้ พอถามปัญหาวิสัยของพระอนาคามี พระสกิทาคามีตอบไม่ได้ ตอบนี่มันถูกต้อง ไม่ใช่พูดส่งเดช

พอถามปัญหาวิสัยของพระอรหันต์ พระอนาคามีตอบไม่ได้ ถามปัญหาของพระอัครสาวกเบื้องซ้าย พระโมคคัลลาน์ตอบ ถามปัญหาวิสัยของพระอัครสาวกเบื้องขวา พระโมคคัลลาน์เงียบ พระสารีบุตรตอบ ถามปัญหาของพระพุทธเจ้า พระสารีบุตรเงียบ พระพุทธเจ้าถามอีกทีให้ง่ายเข้า พระสารีบุตรตอบได้

อันนี้จะนึกว่าพระอรหันต์เหมือนกัน จะมีความสามารถเท่ากันไม่ได้ เพราะฉะนั้นพระอรหันต์ทุกองค์ท่านจึงยอมโง่ ถามพระพุทธเจ้าดีกว่า มันไม่ปวดหัวใใช่ไหม…ถ้าจะปวดหัวในด้านความคิด ด้านประสาท พระอรหันต์ไม่มีเลย ถ้าจะปวดหัวก็ต้องเป็นกฏของกรรม

ถ้ากฏของกรรมมันอาจจะปวดหัวมัวตาบ้าง แต่ปวดหัวในเรื่องความคิดไม่มี เพราะฉะนั้นพระอรหันต์จึงไม่มีคำว่ากลุ้ม ถ้ามีก็ไม่ใช่พระอรหันต์ เป็นกังหัน คือหันเหมือนกัน หันไปหันมาเวียนหัว ใช่ไหม…ไม่เชื่อลองหันดูซิ

ในสมัยที่พระพุทธเจ้าอยู่ คนนับถือศาสนาเชนมากกว่าศาสนาพุทธ เพราะเขาเก่าแก่มานาน และของเขาก็มีเหตุผลพอว่า เขานี่ไม่ติดทรัพย์สินทรัพย์สมบัติ ไม่มีแม้แต่เสื้อ กางเกงเขาก็ไม่มี เขาแน่ดีเหมือนกัน คุณจะปรารถนาไปเป็นเชนก็ได้นะ แต่ต้องแก้ผ้าหมด

อัจฉริยะ แปลว่า อัศจรรย์ คือต้องบำเพ็ญบารมีมา ๔ อสงไขกับแสบกัป ฉะนั้นทุกสิ่งทุกอย่างต้องแตกต่างกว่าคนธรรมดา การบรรลุอภิเสกสัมโพธิญานก็ต้องอาศัยการบรรลุด้วย ตนเองไม่ได้มีครูสอนใชไหม…