อย่างคนที่ได้พระอรหันต์ อรหันต์นี่ย่อมไม่ติดอะไรทั้งหมด แต่บางทีเห็นผู้หญิงก็ดี ผู้ชายก็ดี มันขาว มันดำ มันอ้วน มันผอม ทรวดทรงไม่ดี แต่งตัวสีเขียว สีแดง เอ๊ะ! ทำไมถึงรู้ล่ะหว่า...ฉันเคยถามพระพุทธเจ้ามาแล้วครั้งหนี่งท่านก็เลยบอก..."พระอรหันต์ก็ไม่ใช่หัวหลักหัวตอ" ท่านก็รู้...เป็นอารมณ์ไม่ติด...มาเอง

ทีนี้การก้าวไปของพระโสดาบันไม่มีการถอยหลัง มีแต่ขึ้นทางเดียวใช่ไหม...และก็ดูอารมณ์ต่อไป ความรัก ความรู้สึกระหว่างเพศมันเคยมีรุนแรงอย่างสมัยเมื่อก่อนนี้ เวลานี้เราก็ยังมี แต่มันบรรเทาลงไหม ใช่ไหม...มันยังมีอยู่แต่มันบรรเทาลง ถ้าบรรเทาความรักลงบ้าง แต่ความโกรธยังมีอยู่แต่ก็เบาลงใช่ไหม...ไม่รุนแรงเท่าเดิม อันนี้เป็นอารมณ์ของพระสกิทาคามี คือสังโยชน์นี้ตัดได้ ๓ ใช่ไหม...ค่อย ๆ ระมัดระวัง

ไอ้หนูพูดธรรมะ พูดถูก ต้องระแวงอยู่เสมอ ถ้าคนไม่ระแวงตัวเองนี่ยังไม่ใช่หรอก...มันจะคุยยังไงก็ยังไม่ใช่ ยิ่งอ่านหนังสือมากยิ่งพังใหญ่ อ่านหนังสือมากเชื่อหนังสือยิ่งเป็น "มานะ ไปเลย ไม่ใช่เอาความรู้มาเก่งอยู่แค่ปาก เก่งจริง ๆ มันต้องอยู่ที่ใจ คือใจทำได้มันก็ไม่ยากเกินไป สำหรับคนดี แต่ก็หนักเกินไปสำหนับคนเลวใช่ไหม...คนดีเขาเป็นคนมีเหตุมีผล ทำไมเราจึงต้องรักษาศีล ๕ อันนี้พระโสดาบันและพระสกิทาคามี มีความสำคัญแค่ศีล ๕ ฆราวาส ไม่มีอะไรมาก ศีล ๕ ทำไมจะต้องปฏิบัติเป็นศีล ๕ เราก็นึกย้อนใช้ปัญญาเข้าหาตัวเอง

ถ้าเราจะฆ่าเขา ถ้าบังเอิญคนอื่นเขาจะฆ่าเรานี่เราชอบใจไหม...เราไม่ชอบใช่ไหม...

เราจะทำร้ายเขา คนอื่นเขาจะทำเราชอบไหม...เราไม่ชอบ เมื่อเราไม่ชอบคนอื่นเขาก็ไม่ชอบ จะทำเพื่ออะไร...