การบูชาพระ

ผู้ถาม ขอถามเรื่องการบูชาพระหน่อยนะครับ คือว่าเวลาอากาศร้อน เวลาบูชาพระก็ไม่ได้ใส่เสื้อใส่แสงแบบนี้จะมีบาปมีกรรมหรือเปล่าครับ.?
หลวงพ่อ  แกนุ่งกางเกงหรือเปล่าล่ะ.?
ผู้ถาม นุ่งครับ
หลวงพ่อ เดี๋ยวมีนิทานนักเทศน์จะเล่าให้ฟังมีทายกคนหนึ่งเขาเป็นผู้นำในการสมาทานศีล ท่านเป็นคนอ้วน สมัยก่อนเขานุ่งผ้าพื้นหรือผ้าขาวธรรมดา อีตาทายกแกอ้วนมากเกินไปหางกระเบ็นเหน็บเข้าไปลึกมันก็ไม่ได้ ก่อนจะรับศีลก็บูชาพระรัตนตรัยก่อนว่า “อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ..” แล้วก็กราบ พอกราบหางกระเบนมันก็หลุด

ทีนี้พอเริ่มสมาทานศีลก็ขึ้น “มะยัง ภันเต ติสะระเนะ สะหะปัญจะสีลานิยาจามะ” ตอนนี้ญาติโยมแกก็นั่งอยู่ข้างหลังทายกเปลื้องหางกระเบนออก ก็นึกศีลน่ากลัวจะเข้าทางหลัง ทีนี้ต่างคนก็ต่างปลดหางกระเบนกันเป็นแถว ไม่งั้นศีลไม่เข้า
ผู้ถาม แหม..น่าสงสารศีลแท้ๆ
หลวงพ่อ ก็เป็นอันว่าที่ถามมานั่นไม่เป็นไรนะ อยู่ที่จิตเคารพพระรัตนตรัยหรือเปล่า เพียงแค่นี้เอง ถ้าร้อนเกินไปทนบูชาพระอยู่ก็เป็นอัตตกิลมถานุโยค จิตมันจะไม่ตั้งเป็นสมาธิ ทำตัวให้มันเหมาะสมพอดีๆมันก็ใช้ได้แล้ว
ผู้ถาม ทีนี้ก็มีอีกอย่างครับ เวลาขณะบูชาพระมักจะหาวบ่อยๆอย่างนี้มันเป็นยังไงครับหลวงพ่อ บางทีขึ้น”นะโม”ยังไม่ทันจบหาวแล้ว
หลวงพ่อ มันเป็นอาการทางร่างกายช่างมัน มันจะหาวมันจะหอนช่างมัน ใจตั้งใจบูชาพระก็แล้วกัน
ผู้ถาม หลวงพ่อคะ แล้วพระที่บูชาไว้ที่บ้าน แต่มีครอบแก้วครอบไว้จะเป็นอะไรไหมคะ.?
หลวงพ่อ น่ากลัวตายไปแล้ว คุณกลับไปดูนะว่ามีลมหายใจหรือเปล่า..ถ้าไม่มีลมหายใจแสดงว่าตายแล้ว
ผู้ถาม (หัวเราะ)
หลวงพ่อ ไม่เป็นไรคุณ พระพุทธรูปหรือรูปพระสงฆ์ก็เหมือนกัน ครอบไว้ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องเจาะช่องสำหรับให้ท่านออกมานะ มีหลายคนไปถาม เขาเอาพระหุ้มพลาสติกห้อยคอบอก “ต้องเจาะรูนะ ไม่งั้นพระออกไม่ได้” แหม..ซวยเลย ฉันก็แปลกใจเหมือนกันทำไมพยากรณ์กันแบบนั้น

คือว่าอำนาจบารมีพระพุทธเจ้า ไม่จำเป็นจะต้องไปเปิดช่องให้เข้า บารมี แปลว่า กำลังใจ กำลังใจนี่ไม่มีอะไรกั้นได้ คุณนั่งอยู่ตรงนี้ส่งกำลังใจไปที่บ้าน เขาใส่กุญแจไว้ที่บ้านเราก็เข้าห้องได้ใช่ไหม..อะไรอยู่ที่ไหนก็รู้หมดเพราะใจเข้าได้แบบ พระนาคเสน ถูก พระยามิลินทร์ ถามว่า

“เด็กเวลาเข้าครรภ์มารดาเข้าทางไหน.?”

นี่ปัญหาโลกแตก ถ้าเป็นอย่างเราๆนี่ปากแตก โลกไม่แตกหรอก แล้วเขาถามอย่างคนมีความรู้ ไม่ใช่เลอะ เทอะนะ

พระนาคเสนท่านก็ย้อนถาม เพราะปัญหานี้ยาก การตอบและการถามมันมี ๓ แบบคือ

๑.ถามแล้วตอบตรง

๒.ถามแล้วตอบเลี่ยงนิดหนึ่ง..ซัก

๓.ถ้ายากเกินไปต้องย้อน เรียกว่า อนุโยค

ปัญหาของพระยามิลินทร์ทั้งหมด เป็นปัญหายากหมดพระนาคเสนก็ย้อนถามว่า

“เวลานี้พระองค์มีหีบหรือเซฟที่เก็บของมีค่าไหม.?”

พระยามิลินทร์ก็บอกว่า “มี” พระนาคเสนก็ถามต่ออีกว่า

“เพชร นิล จินดา ของมีค่ามีหรือเปล่า” ท่านก็บอกว่ามี

“เวลานี้พระองค์บอกได้ไหมว่า เพชรชิ้นนั้นวางอยู่ตรงไหน สร้อยวางอยู่ตรงไหน.? ท่านก็บอกได้

พระนาคเสนก็ถามอีกว่า “ที่ท่านบอกน่ะ ของมันอยู่ในหีบใช่ไหม.?” ท่านก็บอกว่า”ใช่”

ท่านถามว่า “เวลาที่จิตเข้าไปในหีบเข้าไปทางไหน.?”

คราวนี้พระยามิลินทร์ยอม เพราะจิตเป็นนามธรรมใช่ไหม..ไม่มีสิ่งปิดบังสำหรับนามธรรม จิตนึกเข้าไปไม่ต้องหาทางเข้า พระก็เหมือนกัน ด้วยอำนาจบารมีของพระพุทธเจ้า ไม่จำเป็นจะต้องเปิดช่องให้เข้าหรือให้ออกนะ

 จากหนังสือ หลวงพ่อตอบปัญญาธรรม ฉบับพิเศษ เล่ม 4