อารมณ์พระนิพพานชั่วขณะ

ผู้ถาม หลวงพ่อคะ เวลากำลังนั่งอยู่เฉย ๆ นี่มีความรู้สึกบอกว่า..."ไม่มีอะไรจะต้องทำแล้ว" มันว่างแล้วจิตมันฟูขึ้น เกิดขึ้น ๒ ครั้ง มีอยู่ครั้งหนึ่งครึ่งวัน แล้วก็ครั้งหนึ่งในเวลาทำงานได้ชั่วโมงกว่า ๆ มีความรู้สึกว่าไม่มีอะไรต้องทำอีกแล้ว มันเป็นอย่างไรคะ ?
หลวงพ่อ  นั่นแหละ ...อารมณ์พระนิพพาน ก็เป็นแบบนั้นแหละ ถ้าพูดง่าย ๆว่า อารมณ์พระอรหันต์ เป็นแบบนั้น ทำได้เดี๋ยวเดียวเท่านั้นใช่ไหม ?
ผู้ถาม ประมาณชั่วโมง...แล้วครั้งหนึ่งได้ครึ่งวัน
หลวงพ่อ  เอาละ...ช่างมันเถอะ! ถ้ามันได้ช่วงนิดๆ หน่อยๆ ก็ดีให้มันชิน บางทีมันจะได้สักชั่วโมง หรือ ๑๐ นาที หรือ ๒ นาที เราก็พอใจ ให้มันชิน ไม่ช้ามันจะชินอารมณ์นี้ เวลาตายมันจะจับอารมณ์นี้

แต่การสอน...ท่านสอนว่าอารมณ์ว่าง คำว่า "อารมณ์ว่าง" คือ ว่างจากกิเลส มันจะเป็นความสุขที่สุด มันสุขเบา ๆ ใช่ไหม...มันเป็นนิรามิสสุข ไม่ใช่สามิสสุข ถ้าสามิสสุข...ได้ของได้คนได้สัตว์ที่เราชอบ เป็นความสุขเขาเรียก "สามิสสุข" คือสุขอิงอามิส ถ้า "นิรามิสสุข" ไม่เกี่ยวข้องกับอามิส อารมณ์มันอยู่เฉย ๆ
ผู้ถาม สังเกตว่าก่อนที่จะได้อารมณ์นี้ จิตนึกถึงความตายค่ะ
หลวงพ่อ  ใช่...ตัวนี้สำคัญ! ตัวจิตนึกถึงความตายถ้าเป็นสมถะเรียกว่า มรณานุสสติ ถ้าวิปัสสนาญาณเขาเรียกว่า สักกายทิฏฐิ ใช่ไหม...เป็นสังโยชน์ พระพุทธเจ้าจึงทรงแนะนำว่า...ทุกคนให้นึกถึงความตายเป็นอารมณ์ ตัวนี้ต้องยืนตัว ถ้าไอ้ตัวนี้ไม่ยืนตัว อะไรก็ไม่ได้ ถ้าตายทุกคนก็ต้องตาย ไอ้คนที่จะไม่ตายไม่มี แล้วถ้าเรายังเกิดแล้วตาย ตายแล้วเกิดมันจะมีประโยชน์อะไร ใช่ไหม...เราตายคราวนี้มันตายครั้งสุดท้าย เราไม่เกิดต่อไปอีกดีกว่า

ทำยังไงจะไม่เกิดต่อไป เราไม่ต้องการร่างกายนี่ซิ...ไอ้คำว่า "ไม่ต้องการ" ไม่ใช่ตัดผลุนผลันไปเลยนะ คำว่า "ไม่ต้องการ" ค่อย ๆ คิด ค่อย ๆ ปลด แต่หน้าที่มีเท่าไร...ทำให้ครบถ้วน แต่ทว่าทำแล้วก็คิดไปเลยว่า ไอ้งานประเภทนี้จะมีในชาตินี้เป็นชาติสุดท้าย ชาติต่อไปไม่มี

วิธีตัดเขาตัดกันแบบนี้นะ...ไม่ใช่ตัดแบบวางมันส่งเดช ข้าวปลาไม่กิน ขี้เข้อก็ปล่อย...ไม่กินข้าวพอทนไหว ไอ้ขี้นี่มันยุ่ง...(หัวเราะ)

จากหนังสือ หลวงพ่อตอบปัญญาธรรม ฉบับพิเศษ เล่ม 7