ฯ ๗ พระเสาร์เทวา เป็นเจ้าเคหา ๑๑ เดือนมีเศษอีก ๓ วัน ๘ ชั่วโมง ถอยทรัพย์อัปรีย์ ทุกข์เนิ่นเกินกาล ถ้วยความจำเพาะ ว่าจะเกิดเพราะ พ่อแม่เผ่าปราณ เลือดไหลกายา โรคาพิศาล เป็นไข้สันดาน โศกเศร้าหมองศรี เสียหูเสียตา เสียแข้งเสียขา บิดาชนนี ลูกเมียสหาย ตายม้วยชีวี ทาสาทาสี หนีลี้อลวน เกรงแก่ศัตรู แต่ก่อนจะปอง ให้ร้ายแก่ตน เกรงไฟไหม้เรือน โจรร้ายจะปล้น เกรงชายสองคน ผจญเนืองๆ คนหนึ่งดำๆ ผมหยิกหยักงาม คนหนึ่งขาวเหลือง อยู่ทิศอีสาน อุดรติดเนื่อง หรดีให้เตือนพากเพียรบีฑา ถ้าล้มไข้หนัก แปลงสถานไปพัก ทิศาพายัพ จะค่อยคลายไข้ เร่งให้บูชา พระเสาร์เทวา เคราะห์คลายหายดี ได้เมื่อนางยักษ์ ทำชู้สู่รัก ด้วยนางพาชี ทราบถึงท้าวไท นางยักษิณี นารีจรจรร